10, జులై 2010, శనివారం

Naa Prema, Jeevithaniki tholi udayam

నా హృదయం ఎవరినో ఆహ్వానిస్తుందో
అని అనుకునే వాడిని
అది తన సగ భాగం పక్కనే ఉందని తెలియక ప్రపంచం లో వెదుకుతుంది
అలా దూర తీరాలను వెమ్బదిస్థూనె ఉంది

ప్రతి విషయం, బాధ, ఏడుపు, ప్రేమ, ఆనందం ఇంకా ఎన్నో విషయాలు
పన్చుకున్తూనె ఉంది తన స్నేహంతో, కాని స్నేహాన్ని నేనసలు గుర్తించనే లేదు 
ఎప్పుడు ఎంతో ఓదార్పుగా వినే స్నేహం
ఎంతో ఉత్సాహాన్ని ఇచే స్నేహం
తన హృదయం సైతం అందించిన స్నేహం
తనలో తను చెప్పాలని చెప్పలేక బాధ భరిస్తూ
నా ప్రతి భావాన్ని పంచుకున్న స్నేహం

తెలియని ఉత్సాహంతో కళ్ళు తెరిచాను
ఏదో భావ వ్యక్తీకరణ జరగబోతోందన్న సంతోషం నాలో తేలియాడుతోంది
ఉదయం నుంచి సాయంకాలం కోసం ఎదురు చూస్తున్న నా కనులు
పరితపించి పోతున్న నా హృదయం

పది దాటింది, పదకొండు దాటింది, నా యదలో తెలియని ఒక ఆవేశపు ఎదురుచూపు
పెదవి దాటి కదిలింది ఒక చిన్న ఓదార్పు, నీకు నేనున్నాను అని, నా తోడుగా నడిచోస్తావా అని
ఎప్పుడు వినని యద సవ్వడి వినపడుతోంది, గుడి గంటై వినపడుతోంది
ప్రపంచం అంత చీకట్లో నిద్ర పోతోంది, నకిప్పుదిప్పుడే తెల్ల వారిన్దనిపిస్తోంది
హైదరాబాద్ మహా నగరంలో నేనొక్ ఏకాకిని
తన మాట విన్నాక పెదవి విప్పలేని ఆశ దాసుడిని
కొండంత ఆత్మ స్థైర్యం, అర్ధం కాలేని మొరటు ధైర్యం

నా స్నేహం నాతో చెప్పిన మాట తెలిసింది తను నన్ను
ప్రాణం కన్నా మిన్నగా ప్రేమిస్తోందని
సెలఎరులైనవి నేలవుకోరిన కళ్ళు
మది దాటి ఎగురుతున్నవి, యద లయల పరవళ్ళు
చివరి దాక వస్తావా అని అడిగాను, నీ స్వసనై ఉంటాను అంది


ప్రేమ అనే కొత్త పదం నాలో నా మీద జీవితం మీద కొత్త ఆశలు చిలికరించై

ఇది నా శ్రీలత నాకు తొలి సారి చెప్పిన అనుభూతి

శ్రీనివాస్

8, మే 2010, శనివారం

parugu


పెద్ద పాథశాల వీడి పరుగు తీసాం
పట్నంలో చదువుదామని ఉరకలేసాం
నవతరపు హీరోలమని చొక్కలేగారేసాం
పంజరమోదిలి నింగికెగసిన పక్షులమయ్యాం
కొత్త కలల లోకానికి తలుపు తీసాం
వింత వింతల అభిరుచులను స్వాగాతిన్చాం
కొత్త పాతలు అన్నవేవి ఆలోచించం
ఆత్మీయత చూపగానే ఆహ్వానిస్తాం
అందరామోకతని తలచి కేకలేస్తాం
కప్పు చాయతోనే రోజులన్నీ తిప్పివేస్తాం
ఆర్టీసి  బస్సు మాకు రాజ వాహనం
వెలుగుతున్న సుర్యులల్లె భూమినంత చుట్టివేస్తాం
నగరమంతా నగారా 

Cheliya nee kala veedaka

కనురెప్పల చీల్చుకు వచ్చిన వెలుగు రేఖ
కలల కావ్యాలను తరిమేస్తున్న మెరుపు తీగ...
ఎంతకీ కనుల కొలనుని వదలనంటున్న చిలిపి కోరిక
శిలలా పడి ఉన్న ఆశ తొడిగిన దుస్తుల కలయిక
లేవకుండా పడుకోపెడుతున్న వెర్రి కోరిక
పారిపోతున్న తీరాలని వెంటాడి పట్టుకోవాలన్న వింత నడవడిక
భ్రమ అని తెలిసీ కలల చుట్టూ పరిభ్రమిస్తున్న ప్రాణ చిలుక
పసి హృదయం పరితపిస్తున్న గోడు తెలియక
యద పోరాడుతూనే ఉంది కల పగల కొడుతున్న పగలు కేక
చెప్పాలని ఉంది చేరుకొమ్మని నను జాగు చేయక
చెదరగోడుతున్న ఉదయకాన్తిని దరి చేరనీయక
ఎదురు చూస్తున్న నీ హృదయానికి హత్తుకోమ్మనక
విలపిస్తోంది చెలియా కను నీ కల వీడక

--- అల (శ్రీనివాస్)